แสงไฟสลัวสีทองอร่ามทาบทาไปทั่วล็อบบี้โรงแรมหรูห้าดาว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกลิลลี่และน้ำหอมปรับอากาศลอยอบอวลเคล้าคลอไปกับเสียงเปียโนบรรเลงเพลงแจ๊ซคลาสสิก ดนตรีละมุนหูขับกล่อมยามค่ำคืนให้ดูโรแมนติกและเงียบสงบ ในมุมหนึ่งของล็อบบี้ที่มีฉากกั้นไม้ฉลุลายสวยงาม ให้ความเป็นส่วนตัวแก่แขก การสนทนาที่เข้มข้นกำลังดำเนินไปอย่างออกรส วรินท์ เอนกายพิงพนักโซฟากำมะหยี่สีเข้ม ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ขณะกวาดสายตามองภรรยาของเขา เมษา ที่นั่งอยู่ตรงข้าม และชายหนุ่มอีกสองคน ต้น และ วุฒิ ที่นั่งขนาบข้างเธออยู่บนโซฟาเดียวกัน แก้วเครื่องดื่มหลากสีสันวางอยู่บนโต๊ะกระจกเบื้องหน้า พร่องไปกว่าครึ่ง บ่งบอกว่าบทสนทนาได้ดำเนินมานานพอสมควรแล้ว “คุณ เอก นี่คอแข็งจริงๆ นะครับ” ต้น เอ่ยแซวพลางรินวิสกี้ลงในแก้วของ วรินท์ เพิ่มอีก “ขนาดดื่มไปเยอะขนาดนี้แล้วยังดูไม่แสดงอาการเลย” วรินท์ หัวเราะเบาๆ “จริงๆ ก็อยากให้อ

