ตอนที่ 222

ปรารถนาเถื่อน EP.47 “คุณมีอะไรจะสารภาพกับผมหรือเปล่า” ภคินยันกายด้วยลำแขนแข็งแกร่งของตัวเองขึ้นจ้องหน้าหล่อน แพรวาเขินอายเกินกว่าที่จะทนมองหน้าเขาได้ แก้มสาวแดงจัดแทบติดไฟ “ถ้าคุณไม่พูด ผมจะพูดเองนะ” เขามองหล่อน หยุดนิ่งที่ริมฝีปากบวมช้ำจากการรุกรานป่าเถื่อนของตัวเองอยู่เนิ่นนาน ก่อนที่จะเลื่อนสายตาคมกล้าที่เต็มไปด้วยไฟเสน่หาขึ้นสบตาหล่อนอีกครั้ง “ทำไมคุณถึงยังบริสุทธิ์อยู่...” คำตอบของหล่อนคือเงียบ ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ก่อนจะพลิกร่างลงนอนเคียงข้างหล่อน ดึงร่างบางเข้ามากอดรัดแน่น อึดใจต่อมาหล่อนจึงตอบคำถามเขาเสียงแผ่วเบาไม่ต่างจากเสียงกระซิบ “คุณมั่นใจได้ยังไงคะว่าคุณเข้าใจถูก บางทีอาจจะเป็นแค่การแสดงละครของฉันก็ได้” พูดออกไปด้วยความน้อยใจ ความสุขที่มีร่วมกับเขาเมื่อครู่ที่ผ่านมายังอุ่นซ่านอยู่ในเรือนกายจนหล่อนอดสะท้านไม่ได้ “อย่าดูถูกผมอย่างนั้นสิ คุณคงไม่ต้องการให้ผมอธิบายอย่างละเ