ปรารถนาเถื่อน
EP.22
เสียงเคาะประตูเงียบลงก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของคนที่หล่อนกำลังรอคอยก้าวเข้ามาในห้อง แพรวาขยับตัวนั่งพิงกับหัวเตียงด้วยท่าทางอ่อนล้า แสร้งยิ้มแห้งๆ ตอบกลับเขาไปทำทีว่ายังไม่หายป่วยจากการตกน้ำเมื่อวาน
“คุณแพรเป็นยังไงบ้างครับ” เมธาพัฒน์วางตะกร้าผลไม้ไว้บนโต๊ะกระจกเตี้ยมุมห้อง จากนั้นจึงเดินมาหยุดที่ขอบเตียง แล้วเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแสนสุภาพ
แพรวายิ้มหวานฉ่ำให้ “ก็ยังมึนศีรษะอยู่เลยค่ะอาต้น แต่อีกสองสามวันก็คงหายดีแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับผลไม้นะคะ...” แพรวาแสร้งขยับตัวไปมา จนผ้าห่มที่คลุมช่วงหน้าอกตกล่นลงมาถึงเอว ชุดนอนบางใสจนเห็นชุดชั้นในของแพรวาทำเอาเมธาพัฒน์รีบเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว โหนกแก้มของเขาเป็นสีระเรื่อ แพรวาเห็นแล้วก็อมยิ้มออกมา
“อาต้นค่ะ แพรว่ามันร้อนยังไงไม่รู้” ยิ่งพูดหล่อนก็ยิ่งขยับตัว ทำให้ผ้าห่มล่นต่ำลงไปอีก เมธาพัฒน
