“ผมจะแต่งงานกับมัสครับ”
คำตอบของเพลงขลุ่ยทำทุกคนในห้องนั่งอึ้ง เทย่าเบิกตากว้าง หันมองหน้าศัตรูหัวใจสลับมองหน้าคนที่แอบชอบมานานก่อนโวยวายออกมาอย่างลืมตัว
“ไม่ได้นะคะ เทย่าไม่ยอม”
“ใจเย็นก่อนเทย่า เรื่องนี้ให้คุณป้าจัดการก่อน”
คนเป็นแม่ปรามลูกสาวเสียงเบา กุมมือเล็กที่กำแน่นจนสั่นเทาด้วยความสงสารจับใจ
“นี่มันอะไรกันขลุ่ย แม่งงไปหมดแล้ว แกกับมัสจะแต่งงานกัน ไปคบกันตอนไหน ทำไมพ่อกับแม่ไม่เห็นรู้เรื่อง นี่แม่เตรียมงานแต่งของแกกับเทย่าเอาไว้แล้วนะ ทีนี้จะเอายังไง”
พิณทองสับสน หันมองหน้าสามีราวหาที่ปรึกษา แต่เขากลับทำเพียงส่ายหน้าให้เธอแก้ปัญหาที่สร้างเอาไว้ด้วยตัวเอง
“ผมต่างหากครับที่ต้องถามแม่ว่านี่มันอะไรกัน”
เขาชี้กองแคตาล็อกชุดแต่งงานบนโต๊ะรับแขก ซึ่งเล่มหนึ่งยังอยู่ข้างตัวของเทย่า ก่อนจะพูดต่อ
“ผมยังไม่เคยพูดสักคำว่าจะแต่งงานกับเทย่า แม่จะจับผมแต่งงานได้ยังไง ผมบอกแล้วนี่ครับว่าผมต
