ที่นอนยุบยวบลงรัว ๆ เป็นจังหวะเดียวกับหัวเตียงที่กระแทกผนัง ก่อนทุกอย่างจะหยุดลงเมื่อร่างใหญ่ทิ้งตัวซวนซบ สองร่างกอดกันแน่นแล้วเกร็งกระตุกร้องคำรามลั่น จับมือกันขึ้นแตกกระจายกลางท้องฟ้าที่มีดวงดาวพร่างพราวนับล้านดวง
เพลงขลุ่ยหอบหายใจสะท้าน หัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกมานอกอกจนอีกฝ่ายสัมผัสได้ ซึ่งก็ไม่ต่างจากคนตัวบางใต้ร่างนัก
เขาจูบไซ้วนเวียนบนซอกคอชื้นเหงื่ออย่างหลงใหล ในขณะที่เธอเองก็ลูบเบา ๆ บนแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเพื่อปลอบประโลมให้คนตัวโตหายเหนื่อย
“ดีไหมมัส ชอบหรือเปล่า”
เขายกใบหน้าขึ้นมาถามคนที่นอนหลับตาพริ้ม เธอลืมตาขึ้นมองเขาช้า ๆ เบี่ยงหน้าหนีสายตาร้อนแรง ก่อนตอบรับเบา ๆ ในลำคอ
“อือ”
คนน่ารักของเพื่อนสนิทที่มีสถานะซ่อนเร้นเปลี่ยนไปทำเพลงขลุ่ยอดใจไม่ไหว จูบฟัดแก้มใสแรง ๆ จนเธอต้องเอามือมายันคางเขาไว้
“ขลุ่ย พอแล้ว จะไปอาบน้ำ ฉันเลอะไปทั้งตัวแล้ว”
เขายอมถอดถอนท่อนเนื้ออ
