“พี่ยุตม์โทรบอกพวกแกแล้วใช่ไหม เรื่องไปเที่ยววันเกิดฉัน พวกแกสะดวกกันหรือเปล่า ไปตั้งสามวัน”
ชิดจันทร์เอ่ยขึ้นเมื่อมัสลินยกต้มยำทะเลน้ำข้นชามใหญ่มาเสิร์ฟที่โต๊ะอาหาร วันนี้ชิดจันทร์นัดเพื่อนให้ออกมาเจอกันเพื่อคุยเรื่องไปเที่ยว เพียงขิมที่ไม่อยากกลับไปนอนคอนโดมิเนียมของตัวเองจึงเจ้ากี้เจ้าการนัดเพื่อนให้มารวมตัวกันที่ห้องของมัสลิน แถมยังเซ้าซี้จนพี่ชายและชิดจันทร์ยอมนอนค้างที่ห้องของมัสลินอีกต่างหาก
“สะดวกสิ พวกเราไม่ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดกันตั้งนานแล้วนะ พวกฉันน่ะยังไงก็ได้ ว่างเสมอ แต่แกนี่แหละที่ไม่มีเวลา นี่อุตส่าห์ลากองถ่ายได้ทั้งทียังไงพวกฉันก็ไม่พลาด ใช่ไหมขลุ่ย มัส”
คนอยากเที่ยวพูดยาวเหยียด ทั้งยังหันไปถามพี่ชายที่นั่งข้าง ๆ และเพื่อนอีกคนที่นั่งตรงข้ามกับพี่ชายอีกต่างหาก ซึ่งสองคนนั้นก็สะดุ้งเล็กน้อยเหมือนคนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แล้วหันมาส่งยิ้มพยักหน้าเออออ
“อืม ใช่ ๆ ไปสิ
