ดึกแล้วแต่เสียงสายเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุดปลุกให้ชิดจันทร์สะดุ้งตื่น
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นดู เห็นเป็นชื่อคนรักเก่าจึงกดตัดสายทิ้งแล้ววางหน้าจอคว่ำลงบนโต๊ะ แต่เพียงไม่กี่วินาที เสียงเรียกเข้าแสนน่ารำคาญก็ดังขึ้นอีกครั้ง จึงจำใจกดรับสาย
“สวัสดีค่ะ”
น้ำเสียงห่างเหินของคนเคยรักกันทำรัฐปกซึ่งกำลังเมาได้ที่ปวดใจ
“ลูกจัน ผมคิดถึงคุณ”
เสียงยานคางของคนเมาทำชิดจันทร์ถอนใจ ถ้าเขาทำผิดต่อเธอเรื่องอื่นจะไม่ลังเลในการให้อภัยเขาเลย แต่นี่เป็นเรื่องที่เธอรับไม่ได้และเกลียดที่สุด ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช้เวลาดูใจเขานานเกือบสองปีถึงจะยอมตกลงคบหากับเขาในสถานะแฟนหรอก
“รัฐคะ ลูกจันนอนแล้ว พรุ่งนี้มีถ่ายละครแต่เช้า มีอะไรค่อยโทรมาใหม่พรุ่งนี้ได้ไหมคะ”
“ไม่ครับ ขอผมคุยกับลูกจันก่อนนะครับ ขอร้อง”
เขาไม่ยอม เพราะรู้ดีว่าหากปล่อยเวลาล่วงเลยถึงเช้า หัวใจของเขาได้ระ
