“เก่งจัง”
คนถูกชมอับอายจนหน้าร้อนผ่าว ไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรออกมาจึงผละออกจากการครอบครองเขา หมุนตัวลุกขึ้นจากอ่างทันที
ปัณณธีผวาค้าเอวบางรั้งให้เธอลงมานั่งในอ่างอีกครั้ง แผ่นหลังเล็กพิงอกแกร่ง สัมผัสเสียงหัวใจที่ยังเต้นกระหน่ำจนสะท้อนออกมานอกอกไม่หยุด
จมูกโด่งพรมจูบซอกคอขาวผ่อง เธอเอียงหน้าหนีแต่ยิ่งเป็นการเปิดช่องให้เขารังแกได้สะดวกขึ้น มือทั้งสองข้างบีบขยำเคล้นคลึงความอวบอิ่ม มือเล็กตะปบลงบนมือนั้นทันทีเพื่อห้ามปราม ทั้งที่แทบควบคุมลมหายใจที่หอบกระเส่าของตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
“อย่าค่ะ”
เมื่อเธอร้องห้าม เขาจึงละมือออกจากหน้าอกอวบอิ่มข้างหนึ่งลงมายังเนินเนื้ออวบอูมไร้เส้นขนแทน ความนุ่มเนียนลื่นมือแบบที่ชอบทำชายหนุ่มอดใจไม่ไหว ไถลนิ้วลงกรีดไล้รอยแยกของดอกไม้สาวแสนสวยทันที
“อื้อ...”
เธอร้องประท้วงแต่กลับอ้าขาออกกว้างแล้วแอ่นดอกไม้ให้เขาเชยชม ปัณณธีอมยิ้มชอบใจ จูบเม้มซอกคอแรงขึ้น นิ้วร้า
