บนเตียงกว้าง…
ร่างบางนั่งตัวสั่นแม้จะหวาดกลัวมากแต่เธอก็ยังทำใจดีสู้เสือดวงตาคู่สวยจ้องมองในตาคมอย่างไม่หลบสายตาเช่นกันในใจเอาแต่นึกไปว่า ‘สู้เธอจะสู้จนเลือดตากระเด็นเขาร้ายมาเธอก็จะร้ายกลับ ด่ามาด่ากลับไม่ยอมโดนคนเดียวแน่“
”มองแบบนี้คิดสู้ฉันสินะ“ อึก! เกรซกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเขาพูดราวกับว่าได้ยินความคิดของเธองั้นแหละ
“ค่ะ ในเมื่อหมามันจนกรอกมันก็ต้องสู้เพื่อเอาตัวรอด ถ้าคุณที่อยู่สูงเฉียดฟ้าอยากลงมาเล่นกับหมาก็เอาสิค่ะ” เธอท้าทายเขาด้วยคำพูดและสายตาดื้อรั้น เวหากัดกรามแน่นจนสันกรามนู้นชัดขึ้นบนกรอบหน้าของเขา
“ได้ฉันจะลองลดตัวลงมาเล่นกับหมามันดูสักครั้ง” แคว่ก! อ๊ะ!! สิ้นเสียงนั้นมือหนาข้างหนึ่งคว้าเอาสายเสื้อกระชากแรง ๆ จนชุดเดรสสีดำขาดวิ่นติดมือเขาไปผ้าที่ขาดวินบาดรัดจนผิวกายขาว ๆ แดงเป็นรอยยาว จนเกรซร้องออกมาด้วยความเจ็บแสบ ตาคมลากสายตาต่ำลงมายังด้านล่างผ่านหน้าท้องแบนราบขาวเนีย
