ตลาดตรงข้ามบริษัทเฟอร์นิเจอร์…
“ของหนูเอาเฉาก๊วยลูกชิดค่ะ”
“หนูส***มกะทิแตงไทยค่ะ“
”จ้า นั่งก่อนเลย“ แม่ค้าตอบรับเสียงหวานหลังจากได้ยินสองสาวสั่งขนมขวาน
”ส***มน่ากินแต่ฉันไม่ชอบแตงไทยอะ“ ข้าวหอมเอ่ยขึ้น อากาศร้อนมากทั้งสองเลยชวนกันมากินขนมหวานร้านรถเข็นเจ้าเก่าแก่ในตลาดเพื่อคลายร้อน
“แม่ฉันชอบกินแตงไทยตอนแม่ยังอยู่ฉันจะได้กินส***มกะทิแตงไทยทุกอาทิตย์เลยนะ” เกรซเอ่ยบอกเพื่อน เธอทำใจและยอมรับเรื่องการจากไปของแม่ได้นานแล้วต่อให้คิดถึงแค่ไหนเธอก็ไม่ร้องไห้ฟูมฟายเพราะเข้าใจในเรื่องเกิด แก่ เจ็บ ตายดี
“เห้อ! เธอเก่งจังถ้าสมมุติวันนั้นวันที่แม่ไม่อยู่กับฉัน ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะทำใจได้อย่างเธอไหม”
“ได้สิ…ทุกอย่างมีจากลาอย่าคิดเยอะแกยังดีที่ได้ดูแลแม่ฉันไม่มีโอกาสนั้นเลยด้วยซ้ำ” เกรซตบเบา ๆ ลงบนหลังมือของเพื่อนและเอ่ยบอกราวกับให้กำลังใจกัน
“มาแล้วจ้าขนมหวานแสนอร่อย” เสียงของแม่ค้าร้านขนมหวา
