แสงแดดอ่อนๆ ของเช้าวันใหม่ เฌอในชุดเรียบง่ายเดินลงบันไดมาด้วยรอยยิ้มสดใสพร้อมกับเนม วันนี้เธอตื่นเช้ากว่าปกติ
เพราะรู้ว่าคุณพ่อจะเดินทางกลับมาถึงในตอนสาย ๆ
เสียงรถที่แล่นเข้ามาจอดด้านหน้าทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้น เธอรีบออกมาต้อนรับ
ยังไม่ทันที่เฌอจะเดินออกไป เสียงเข้มที่อบอุ่นกว่าดังขึ้นจากหน้าประตูบ้าน
“เฌอลูก!”
กฤษณ์ วัฒนกุล คุณพ่อของเฌอเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง ใบหน้ามีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง
แต่สายตาเต็มไปด้วยความคิดถึง เฌอรีบเข้าไปกอดทันที
“คุณพ่อ! เฌอคิดถึงที่สุดเลย”
เนมยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล สายตาคมทอดมองภาพสองพ่อลูกอย่างเงียบๆ ก่อนที่คุณกฤษณ์จะหันมามองเขาเต็มๆ ตา
“นี่หรือเปล่า…คุณหมอที่ทำให้ลูกสาวฉันเป็นข่าวครึกโครมไปทั้งเมือง” น้ำเสียงไม่ได้จริงจังนัก แต่ก็แฝงความนัยลึกๆ
“คะ..คุณพ่อ” เฌอหน้าแดงเถือกทันที
“สวัสดีครับคุณอา…ผมเนม อชิรวัฒน์กุลครับ” เนมก้า
