-บ้านตระกลูวัฒนากุล-
เสียงรถยุโรปดับเครื่องเมื่อจอดสนิทตรงหน้าบ้าน เฌอที่กำลังนั่งคุยอยู่กับคุณแม่และคุณย่า เงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงรถ
ใจดวงน้อยกระตุกไหวเมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตาในชุดลำลองเรียบง่ายแต่ดูดีเกินใคร ก้าวลงจากรถพร้อมรอยยิ้มอุ่น
“สวัสดีครับคุณแม่ สวัสดีครับคุณย่า” เนมยกมือไหว้อย่างนอบน้อม
“มาแล้วเหรอลูก มารับยัยเฌอแล้วสินะ” คุณย่าเอ่ยพลางหันไปแซวหลานสาวที่นั่งหน้าแดงไม่กล้าสบตา
“ครับ ขออนุญาตพาน้องกลับคอนโดนะครับ” เนมเอ่ยเสียงนุ่มรอยยิ้มบางๆแต้มขึ้นที่ใบหน้าหล่อ
เฌอกะพริบตาปริบๆ มองหน้าแม่กับย่าที่พยักพเยิดเหมือนจะเร่งให้ลุก เฌอยืนขึ้นช้าๆ แล้วเข้าไปกอดคุณแม่กับคุณย่า
“เฌอกลับก่อนนะคะคุณแม่ คุณย่า ไว้เดี๋ยวเฌอจะมาหาอีกนะคะ”
“จ้า กลับดีๆ ล่ะ” คุณแม่ยิ้มเอ็นดู แต่คุณย่ากลับหัวเราะเบาๆ แล้วแอบแซวกลับ
“ย่าไม่ห่วงหรอก หนูอยู่ในมือคุณหมอแล้ว ปลอดภัยแน่ๆ” คุณย่าโสมเอ่ยแ
