ครืด ครืด ครืด
เสียงมือถือของลี่หยางดังขึ้นมากลางดึกชายหนุ่มชั่งใจอยู่สักพักว่าจะรับสายดีหรือไม่แต่ปลายสายก็เป็นเบอร์ของอาเธอร์ จะมีแค่เรื่องด่วนเท่านั้นที่ลูกน้องของเขาจะโทรมากลางดึก
“นายครับไอ้ถังเฟยฉีมันส่งคนมาป่วนอีกแล้วครับ”
“เดี๋ยวฉันเข้าไป”
ลี่หยางจึงค่อยๆลุกขึ้นมาจากที่นอนเพราะกลัวว่าเฟรญ่าที่นอนอยู่ข้างจะตื่นขึ้นมาซึ่งตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว เมื่อกำลังจะขยับตัวแต่หญิงสาวก็รู้สึกตัวก่อน
“มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“ฉันจะเข้าไนต์คลับพอดีมีปัญหา นอนต่อเถอะดึกแล้ว” ลี่หยางจึงอยู่เป็นเพื่อนนั่งรอจนกว่าหญิงสาวจะหลับจึงเดินออกจากห้องไป
“มันเกิดอะไรขึ้น!” ลี่หยางเดินทางมาถึงไนต์คลับในเวลาถัดมาและหันไปถามลูกน้องคนสนิทด้วยแววตาที่ขุ่นเคืองเขาคงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดสักที
“มีเหตุทะเลาะวิวาทครับเราจับตัวมันไว้ได้”
“กระทืบมันแล้วส่งไปให้เจ้านายมันดู” ลี่หยางกำหมัดแน่นด้วยความโมโหถังเฟ
