ไทเลอร์เดินทางมาเยี่ยมลี่หยางที่บ้านเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องเพื่อนรักก็หายตัวเงียบเข้ากลับเมฆไม่แม้แต่จะถามข่าวคราวของบริษัทด้วยซ้ำว่าตอนนี้สถานการ์ณเป็นไปในทิศทางไหน
“ไงเพื่อน!”
“มึงมาทำอะไรวะ” ลี่หยางมองไทเลอร์ที่จู่ๆก็โผล่หน้ามาในเวลานี้ซึ่งชายหนุ่มไม่มีอารมณ์จะรับแขก
“มึงทักทายกูแบบนี้เหรอ ไม่ถามบ้างว่ากูเจออะไรมา” ไทเลอร์บ่นให้ลี่หยาง
“มึงเก่งมึงทำได้อยู่แล้วแหละเพื่อน”
ไทเลอร์คือเพื่อนเพียงคนเดียวของลี่หยางเติบโตมาด้วยกันลี่หยางจึงไว้ใจไทเลอร์ให้ดูแลบริษัทแทนเขาในระหว่างที่เขารักษาตัวอยู่
“คุณไทเลอร์มาพอดีเลยค่ะ มาทานข้าวเที่ยงด้วยกันสิคะเฟรทำไว้หลายอย่างเลย”
“ไอ้ไทเลอร์จะกลับแล้ว” ลี่หยางรีบพูดขึ้นมาเพราะไม่อยากให้ใครได้ชิมฝีมือของหญิงสาวแต่ดูเหมือนจะอยากแกล้งชายหนุ่ม
“ผมไม่รีบครับ พอดีเลยอยากลองอาหารไทยบ้าง” ไทเลอร์ยิ้มให้อย่างผู้ชนะและรีบเดินตรงดิ่งไปที่ห้องอาหารพร้อมกับจัดแ
