"พี่ครับ..."
เธอยิ้มเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าใครเป็นคนสะกิด
"อ้าว 'ฟินิกซ์' มาไงล่ะเนี่ย"
คนตรงหน้าคือหลานรหัสสุดหล่อของเธอเอง น้องมันเพิ่งจะเข้าปี 1 แต่เป็นสายรหัสที่กวนตีน อีกทั้งยังชอบโดดเวลาต้องนัดรวมสายรหัสอีก
"ผมอยู่หอนี้พี่ นี่เห็นหน้าคุ้นๆ เลยเข้ามาทัก แล้วนี่มารอใครเหรอ" น้องมันคงเห็นเธอมองหาใครเลยถามออกไปแบบนั้น
"พี่รอแฟนน่ะ" เธอยักคิ้วตอบน้องมันเล็กน้อย
"อ้าว ผมไปอยู่ไหนมาทำไมไม่เห็นรู้ว่าพี่มีแฟน" ฟินิกซ์ทำหน้าโอดครวญอย่างเสียดาย ซึ่งเธอมองว่ามันดูไม่ค่อยจริงจังมากนัก
"จะเห็นได้ไง ก็นิกซ์เอาแต่โดดสายเวลาเขานัดเลี้ยง พี่ก็พาแฟนไปตลอดนั่นแหละ"
เธอพามาร์ตินไปตอนเลี้ยงสายตลอด เพราะรายนั้นไม่ชอบอยู่หอคนเดียว
"โห... เสียดาย" น้องมันยังคงทำหน้าเสียดายไม่เลิก
"เสียดายอะไร"
เสียดายที่ไม่ได้เจอมาร์ติน หรือเสียดายที่เธอมีแฟน?
และคำตอบนั้น...
"ก็เสียดายที่พี่มีแฟนไง อุตส่าห์อยากจี
