"โห มีรีบไปหากันด้วย สงสัยสองบ้านนี้จะมีข่าวดีแล้วแน่ๆ แบบนี้ต้องโทรไปบอกแม่มาร์ตินแล้ว มีเรื่องเมาท์ยาวๆ"
คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาให้กับมนุษย์แม่ขี้เมาท์ ก่อนจะปิดประตูบ้านสายตาเหลือบมองไปยังรั้วบ้าน ก็พบว่ามาร์ตินยืนอยู่ตรงข้างรั้วใต้ต้นไม้ เมื่อเห็นหน้าเธอ รอยยิ้มของเขาก็ค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้า
เธอเองก็พลอยยิ้มไปกับเขาด้วย ก่อนจะรีบวิ่งไปหาเพื่อนบ้านตัวโตที่รออยู่ เธอเปิดประตูรั้วแล้วเดินเข้าไปใกล้เขาในระยะประชิด
"ไหน มีอะไรหรือเปล่า..."
แต่ไม่ทันที่จะได้พูดจบประโยคดีด้วยซ้ำ ฝ่ามือเขากลับดึงตัวเธอเข้าไปใกล้ก่อนจะประกบจูบลงมาทันที
"อ๊ะ! อื้อ~" เสียงครางหวิวออกจากลำคอ เขาบดเคล้ากลีบปากลงมาอย่างโหยหา และเต็มไปด้วยความคิดถึง ในตอนแรกคนตัวเล็กยังเบลอๆ แต่ช่วงหลังก็คล้อยตามเขา และเริ่มจูบตอบกลับไปอย่างเต็มใจ จนกระทั่งเขาถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วแนบหน้าผากจรดกับหน้าผากของเธอ
"แค่คิดถึง เลยอย
