"เดี๋ยวฉันจูบเธอแล้วเป็นเบาหวานด้วยทำไง ปากเธอก็หวานอยู่แล้วปะ"
กึก!
มือเธอที่กำลังจะตักลอดช่องเข้าปากถึงกับชะงักไปกับคำพูดเหล่านั้นของเขา สายตาของเธอสบกับดวงตาคู่คมนั้นนิ่ง นัยตาเขามันดูแพรวพราวไปหมด
นี่คิดจะอ่อยกันตั้งแต่วันแรกที่หายป่วยเลยเหรอ
"ชิมแล้วเหรอถึงรู้น่ะ" เธอบอกเขาอย่างไม่ใส่ใจนักทั้งที่ภายในใจมันเอาแต่เต้นกระหน่ำเพราะคำพูดเหล่านั้นของเขา
ตอนนี้ปากเธอคงหวานไม่เท่าปากเขา ขยันหยอดเสียเหลือเกิน
"วันนี้ยังไม่ชิม แต่เมื่อกี้ชิมตัวเธอก็หวานใช้ได้อยู่" เขายิ้มกรุ้มกริ่มพลางไล้สายตามองเธอตามคำพูดอย่างช้าๆ "แก้มเธอ คอ ไหปลาร้า และหน้าอก..."
สายตาหยุดลงตรงเนินอกของเธอที่เมื่อกี้ยังใส่กระดุมไม่ครบ เพราะเธอมองเขาอยู่ถึงได้เห็นว่าใบหน้าเขามันสื่อถึงเรื่องอย่างว่ามากแค่ไหน
"หื่น!" ในหัวเขาคงมีแต่เรื่องใต้สะดือล่ะสิ คุยกันแต่ละครั้งก็ทำให้เธอเผลอจินตนาการตามเขาอยู่เรื่อย
"เธอก็ไม่ไ
