บทที่ 20 เจ็บตัวหรือจะสู้เจ็บใจ 1

กลิ่นอะไร... กลิ่นหอมอ่อนๆ คละเคล้ากลิ่นฉุนเจือจางโชยเข้ามาเตะจมูกของเธอ ทำให้ต้องลืมตาจากอาการง่วงงุนซึมลึก ความหนาวจากแอร์ที่ตกกระทบทำขนในกายเธอลุกขึ้นชัน แต่เพราะอยากรู้ว่ากลิ่นแปลกๆ ที่โชยเข้าจมูกเป็นกลิ่นของอะไร จึงต้องฝืนความง่วงไว้ ก่อนจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้า เมื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงที่สาดส่องเข้ามาภายในห้อง สิ่งแรกที่เธอเห็นคือแผ่นหลังเรียบตึงของใครบางคนที่นั่งอยู่ตรงปลายเตียง แผ่นหลังกว้างของเขามันโดดเด่นจนเธออดลอบมองมันไม่ได้ และถึงแม้เขาจะมีผิวสีน้ำผึ้งแต่มันก็เด่นชัดในสายตาเธอว่ามันมีรอยแดงจากเล็บของเธอที่กรีดไปบนนั้นเมื่อคืนนี้... ภาพของมาร์ตินเมื่อคืนยังฉายชัดในความทรงจำของเธอ เขาร้อนแรงมาก และมันมากเสียจนเธอแทบจะทนไม่ไหว ร่างกายเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่เขากระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างดุดัน พลันครู่หนึ่งก็หยุดคิดเรื่องเหล่านั้