บทที่ 21 ไม่ติดใจ 1

หลายวันผ่านไป... ฟืดดดดดด~ เสียงสูดน้ำมูกของเธอดังขึ้น ความเย็นของแอร์ในห้องทำให้ต้องรีบกระชับเสื้อแจ็กเกตตัวใหญ่ที่มาร์ตินยื่นให้เธอก่อนออกจากห้อง ถ้าจะถามว่าเธอเอาเสื้อเขามาได้ไงน่ะเหรอ? ต้องบอกก่อนว่าหลังจากวันนั้นมาร์ตินก็ทำตัวหน้ามึนโดยการย้ายเสื้อผ้าเข้ามาอยู่กับเธอแบบงงๆ ไม่ว่าเธอจะไล่เขากลับอย่างไรหมอนั่นก็ไม่กลับ ได้แต่หน้ามึนอ้างว่า 'ฉันทำเธอป่วย ก็ต้องรับผิดชอบดิ' ที่เขาพูดมาก็ถูกเพราะหลังจากวันนั้นเธอก็ป่วย และนอนซมเอาเรื่องคาดว่าน่าจะติดไข้จากเขานั่นแหละ ตอนนี้เธอหายแล้วแต่มาร์ตินยังคงไม่กลับบ้าน เอาแต่วอแวเธอไม่เลิก วันนี้มาร์ตินตามเธอเข้ามหา’ ลัยด้วย หมอนั่นไม่มีเรียนหรอกแต่เขาบอกว่ามีซ้อมบาสเลยต้องมาน่ะ ส่วนเธอเรียนทั้งช่วงเช้าและช่วงเย็น นี่ก็เหลือคลาสบ่ายคลาสสุดท้ายแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งเรียน รู้สึกเหมือนยิ่งง่วงอย่างไรไม่รู้ รู้สึกเหมือนจะนอนหลับไม่พอเลย ติ๊ง!