"ทำไมวันนี้ไม่เห็นซีเลยวะ นี่ก็เกือบจะห้าโมงแล้วนะ พวกกูอดแดกขนมจากซีเหรอวะวันนี้" มันบ่นพึมพำกับเขา แล้วหยิบผ้าเย็นขึ้นมาซับเหงื่อ
สิ่งที่นิวพูดทำให้เขาทอดสายตาไปมองประตูรั้วเหล็กที่มีตาข่ายกั้น และตรงนั้นก็ไม่เห็นเธอเหมือนทุกวัน หลังจากนั้นเขาเลยมองไปยังโต๊ะประจำของเขาและเธอ ที่ซีลีนมักจะไปนั่งรอเขาซ้อมบาสตรงนั้นพร้อมกับถุงของกิน แต่ที่ตรงนั้นก็ไม่มี
"น่าจะติดเรียน..." เขาพูดด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว ทั้งที่ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าซีติดเรียนจริงหรือเปล่า
"เหรอวะ? ปกติเธอมาหามึงตอนสี่โมงเป๊ะๆ เลยนะโว้ย"
เขาเหลือบมองนาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองก็พบว่ามันเกือบจะห้าโมงเย็นแล้ว ทั้งที่ปกติเธอมักจะมาหาเขาไม่เกินสี่โมงครึ่ง หรือถ้าเลตเธอก็จะโทรบอกเขาก่อน
"ไปโรงอาหารซื้อข้าวให้กูอยู่มั้ง" เขาพยายามหาข้ออ้างที่เข้าข้างตัวเองมากที่สุด
เธออาจจะกำลังซื้อข้าวอยู่? หรือไม่ก็พวกขนมวาฟเฟิลที่ชอบเลยมาหาเขาช้
