"ซี! มันเป็นใคร!"
เขาตวาดอีกฝ่ายไปอย่างสุดกลั้น แต่ก็ต้องหน้าหดเมื่อทั้งคู่หันกลับมาและพบว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ซีอย่างที่เขาเข้าใจ
"อะไรของคุณ" อีกฝ่ายขมวดคิ้วพลางหลุบตามองมือเขาที่กำอยู่บนไหล่ของตัวเอง
“ใครอะตัวเอง” ฝ่ายผู้หญิงหันไปถามแฟนตัวเอง
เมื่อเห็นว่าไม่ใช่คนที่เขาตามหา มือแกร่งก็ลดลงทันทีแล้วก้มหัวขอโทษขอโพยอีกฝ่ายไป
"ขอโทษครับ ผมทักคนผิด"
และถือว่าโชคดีที่อีกฝ่ายไม่ได้ติดใจเอาความอะไร และเดินจากไปเงียบๆ ส่วนเขาทำได้เพียงนั่งลงบนขอบฟุตพาทแถวนั้น ก่อนจะยกมือขึ้นมาขยี้หัวตัวเองแรงๆ ริมฝีปากหยักสีพีชเม้มเข้าหากัน ใต้ตาเขามันเริ่มร้อนผ่าว แต่ก็ต้องกลั้นมันเอาไว้...
เธอทำอะไรกับเขา... ทำไมเขาถึงได้เป็นบ้าขนาดนี้
เธอมาเล่นกับใจเขาแบบนี้ได้ไงวะ โคตรทรมานเลยเวลามองไปทางไหนก็ไม่เห็นเธอ
"แม่ง! อย่าให้เจอนะโว้ย จะ..อึก... จะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาไปไหนได้อีกเลย" เขาลอบกลืนก้อนสะอึกลงคออึกให
