พักเที่ยง
ม่านมุกกับชีวาเดินลงจากลิฟต์ ทั้งสองพากันออกไปทานอาหารเที่ยงข้างนอกบริษัท
ม่านมุกไม่รอช้า เธอรีบถามเพื่อนทันที
“ชีวา…เธอชอบรถสีอะไรเหรอ?”
ชีวาหันไปมองหน้าเพื่อน น้ำเสียงเรียบง่าย
“ฉันชอบสีขาวนะ… เอ๋ ว่าแต่ว่า…ถามทำไม?”
ม่านมุกรีบปฏิเสธทันที
“เปล่าหรอก…ฉันแค่อยากรู้เฉยๆ รถคันนี้ฉันขับมาก็จะครบห้าปีแล้วน่ะ จะได้เปลี่ยนพร้อมกัน”
ชีวาหันขวบมองเพื่อน พร้อมทำหน้าสงสัย
“ใครบอกว่าฉันจะซื้อรถกันล่ะ? เธอจะเปลี่ยนพร้อมใคร?”
ม่านมุกรีบสวมรอย คนขี้โม้ทันที
“อ้าวๆ เธอไม่รู้ละสิ ว่าแผนกเราเนี่ยมีรถประจำตำแหน่งด้วยนะชีวา เอ๋…เธอพลาดตรงไหนถึงยังไม่รู้”
ชีวาเบิกตากว้าง
“จริงเหรอ…บริษัทมีสวัสดิการดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ ดีจังเลย”
ม่านมุกหลับตา ถอนหายใจ พึมพำเบาๆ ในใจ
‘วิธีนี้ตกนรกชัดๆ ผู้จัดการ…ฉันต้องมานั่งโกหกเพื่อนตัวเอง’
ชีวาเงียบ ไม่พูดอะไรต่อ ก่อนที่รถจะเลี้ยวเข้าไปที่ร้านอาหาร
ตั
