รถยนต์สีดำหรูค่อยๆ เคลื่อนเข้าสู่ลานจอดสำหรับผู้บริหารของโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ซึ่งมีป้ายชื่อ ‘โรงพยาบาลธัญญาเวช’ อยู่ด้านหน้า เธียรทรรศน์ก้าวลงจากรถพร้อมลูกชาย ท่ามกลางสายตาของพนักงานหลายคนที่ก้มศีรษะลงเล็กน้อยเป็นการทักทาย
“คุณธรณ์วันนี้แต่งตัวหล่อเชียวครับ”
พยาบาลวัยกลางคนคนหนึ่งทักด้วยรอยยิ้ม
เด็กชายหัวเราะแก้มแดง
“วันนี้ผมมาช่วยคุณพ่อทำงานครับ เลยต้องแต่งตัวหล่อหน่อย”
เสียงหัวเราะใสๆ ทำให้หลายคนอดยิ้มตามไม่ได้ ขณะที่ผู้เป็นพ่อยืนมองลูกด้วยสายตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
เวลาในตอนเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว เด็กชายได้เดินตามพ่อไปทั่วโรงพยาบาล ทั้งยังมองเขาตรวจรักษาโรคตาให้คนไข้เป็นครั้งแรก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ
นอกจากนั้นเขาก็นั่งเงียบๆ อ่านหนังสือเล่มโปรดตรงมุมโซฟาเวลาพ่อประชุมกับทีมงานในห้อง พอพักกลางวันก็ได้ร่วมวงกินข้าวในโรงอาหารของแพทย์
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบร
