รถจอดสนิทในลานจอดส่วนตัวของผู้บริหารระดับสูง เขาเดินนำเธอเข้าไปในตัวตึก แผ่นหลังกว้างในเสื้อเชิ้ตสีอ่อนและกางเกงสแล็กดูภูมิฐานราวกับตัดมาเพื่อเขา เธอเดินตามด้วยความรู้สึกที่ปนกันระหว่างโกรธ หึง และเสียใจเล็กๆ
เมื่อถึงหน้าห้องทำงานของผู้อำนวยการ เขาเปิดประตูเข้าไปก่อนแล้วผายมือให้เธอเข้าไปนั่งที่โซฟารับรอง เธอนั่งลงเงียบๆ มองไปรอบห้องที่สะอาดเป็นระเบียบ มีชั้นวางหนังสือและแฟ้มเอกสารเรียงราย กลิ่นอ่อนๆ ของดอกไม้ในแจกันลอยอบอวล
ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่บานประตูจะเปิดออก และร่างเพรียวของพลอยไพลินก็ปรากฏ วันนี้เธออยู่ในชุดเดรสเข้ารูปสีพาสเทล ผมยาวถูกรวบไว้หลวมๆ เผยให้เห็นลำคอระหง และรอยยิ้มที่ส่งให้เธียรทรรศน์โดยตรง
“พี่เธียรคะ พลอยเอาเอกสารฝ่ายจัดซื้อมาส่งค่ะ คงเห็นข้อความของพลอยแล้วใช่มั้ยคะ” น้ำเสียงหวานนุ่มแต่แฝงความมั่นใจ
เธียรทรรศน์ยิ้มบางๆ รับเอกสารจากมือเธอ
