อัญญาที่คลอดลูกได้สามวันแล้ว แต่พ่อของเด็กยังไม่มีแม้แต่ทีท่าว่าจะมาสนใจไยดีเธอด้วยซ้ำ เธอที่ได้ลูกชายที่มีใบหน้าราวกับพ่อของเด็กไม่มีผิด เธอได้แต่อุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนด้วยความรักใคร่ ก่อนที่จะมีคนเปิดประตูเข้ามาตอนแรกเธอคาดหวังว่าจะเป็นไลอ้อน แต่คนที่เปิดประตูเข้ามาดันเป็นผู้ชายที่ได้ช่วยเธอเอาไว้และพามาส่งที่โรงพยาบาล
“ผมซื้อของบำรุงมาให้ครับ”
“เกรงใจจังเลยค่ะขอบคุณมากนะคะ”
แววตาเธอผิดหวังแบบปิดไม่มิดปวดแผลก็ปวด ต้องดูลูกคนเดียวตอนกลางคืนแทบไม่ได้นอน แต่มีพยาบาลเข้ามาช่วยเหลือ
“น้องชื่อเพราะจังเลยครับตั้งใจตั้งให้เหมือนชื่อพ่อเขาหรือเปล่า”
“ก็...ใช่ค่ะ” ไม่มีอะไรจะต้องปิดบังตอนนี้เพิ่งอาบน้ำให้ลูกชายเสร็จ ให้กินนมแล้วหลับปุ๋ย
สกายแอบมองใบหน้าเด็กน้อยแบบชัดๆ เขาขมวดคิ้วเพราะใบหน้านั้นเขาคุ้นเคยมาก เหมือนใครบางคนแต่คงไม่บังเอิญขนาดนั้น
“ผมดูไลฟ์สดคุณตลอดเลย” เขานึกสนใจในความเด็ดเดี่ย
