46อย่าต้องให้ใช้กำลัง

ติ๊ง— ประตูลิฟต์เปิด และทันทีที่ประตูปิดลง เสียงล็อกอัตโนมัติดังกรึบ.. จัสมินหันกลับมาหาเขาทันที มือเล็กคว้าเสื้อเขาแล้วดึงเข้าหาอย่างคิดถึง และบดจูบเขาในทันที เร็วจนแทบไม่มีจังหวะให้ตั้งตัว จ้วบ.. ไคเลอร์รับจูบนั้นอย่างไม่ลังเล มือใหญ่เลื่อนมาจับเอวเธอแน่นขึ้น ดันเธอชิดกับประตูมากกว่าเดิม ปากยังบดจูบกันไม่หยุด ลมหายใจเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ “อื้ม../อืม…” เสียงจูบดังเบาๆ สลับกับเสียงหายใจถี่ เธอเป็นฝ่ายรุกก่อน แต่ไม่นานเขาก็เริ่มเอาคืน จูบหนักขึ้น ชัดขึ้น เหมือนต่างคนต่างโหยหากลิ่นกายและสัมผัสของกันและกัน จัสมินครางเบาๆในลำคอ แขนยกขึ้นโอบรอบคอเขาแน่น “อื้ม…” เขาผละออกเล็กน้อย ก่อนถามขึ้นอย่างคาใจ “สั่งของตั้งหลายที่…เพื่อแบบนี้เหรอครับ” เธอยิ้มชิดริมฝีปากเขา “ก็ฉันอยากกินนายหนิ ถ้าป๊อบปี้อยู่แล้วฉันจะกินนายยังไง” ดวงตาคู่สวยฉายความเจ้าเล่ห์ชัดเจน ความจริงเธอไม่ได้อยากกินกุ้ง