“ป๊าคะ แต่บ้านของเราที่นี่ จะทิ้งไปได้ยังไง ผักก็เต็มสวน ทั้งไก่ ทั้งทุกอย่างที่พวกเราช่วยกันสร้างมา”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง” โจเซฟตอบเรียบๆ “เทย์เลอร์กับปัทจะกลับมาอยู่แทน”
จัสมินเบิกตากว้าง
“หมายความว่ายังไงครับนาย… ป๊ากับม๊าผม”
“เทย์เลอร์กับปัทยอมลาออก และจะกลับมาอยู่ที่นี่แทน”
จัสมินนิ่งไปชั่วครู่
“แสดงว่าป๊ารู้เรื่องของพวกเรามาตลอดเลยเหรอคะ”
เป็นอย่างที่ไคเลอร์เคยพูดไว้ไม่มีผิด ป๊าเธอรู้ตั้งแต่แรก เพียงแต่เลือกจะเฝ้าดูอยู่ห่างๆ
โจเซฟถอนหายใจเบาๆ
“ไม่มีอะไรที่ป๊าไม่รู้ คิดว่าลูกสาวป๊าทั้งคน จะปล่อยให้มาตกระกำลำบากได้ยังไง นี่ชีวิตจริงนะ ไม่ใช่ละคร”
“ผมขอเวลาสามวันนะครับนาย เรายังมีลูกค้าที่ต้องแจ้ง แล้วก็มีหลายอย่างที่ต้องจัดการให้เรียบร้อย”
“ใช่ค่ะป๊า พวกเราขอเคลียร์ทางนี้ก่อน”
โจเซฟมองหน้าทั้งคู่ ก่อนพูดช้าๆ
“งั้นลูกกลับไปกับป๊าก่อน แล้วไคเลอร์ตามไปทีหลัง”
“ไม่ค่ะ” จัสม
