91 จบบริบูรณ์ 🥰🥰

3 ปีต่อมา ห้องนอนใหญ่ของคุณตาโจเซฟกับคุณย่าอลิชา ถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องนอนสีชมพูหวานเอาใจหลานสาวจอมแสบทั้งสองคน “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีช้างตัวโตกับเสือตัวโคร่งอาศัยอยู่ในป่า…” จัสมินเดินมาหยุดอยู่หน้าประตู เธอชะงักฟังเสียงคุณตาเล่านิทานให้หลานฟังอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะแอบชะโงกมองเข้าไปด้านใน ภาพที่เห็นทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ ลูกสาวตัวน้อยทั้งสองคนนอนหนุนแขนคุณตาอยู่ซ้ายขวา ส่วนคุณยายก็นอนคางเกยไหล่คุณตาอีกที เหมือนกองกันอยู่บนเตียงสีชมพูผืนใหญ่ ดูเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุขเหลือเกิน แต่คนเป็นแม่กลับแอบใจห่อเหี่ยว เพราะลูกสาวทั้งสองคนแทบไม่เคยมานอนกับเธอเลย คุณตาก็หวงหลานอย่างกับจงอางหวงไข่ ก๊อก ก๊อก ก๊อก “คีร่า คาริน่า วันนี้ไปนอนกับหม่ามี๊ไหมคะ” จัสมินเคาะประตูเบาๆ พลางโผล่หน้าเข้าไปถาม “คีร่าไม่ไปค่ะ คีร่าจะนอนกับคุณตา” ไม่พูดเปล่า แขนเล็กๆยังโอบกอดเอวคุณตาแน่