“รถประจำตำแหน่งของท่านประธานจอดรออยู่ที่หน้าตึกนะครับ”
พอใจขมวดคิ้วมุ่น เธอมองบรรจบอย่างไม่เข้าใจเท่าไร
“ท่านประธานสั่งไว้ว่า ให้คุณพอใจนั่งรถประจำตำแหน่งของท่านกลับครับ”
“เอ่อ...พอใจกลับเองได้ค่ะ” เขาบอกให้เธอกลับเองไม่ใช่หรือ แล้วจะให้คนขับรถของเขาไปส่งเธอทำไม
“อย่าขัดคำสั่งท่านประธานเลยนะครับ” คุณบรรจบบอกสีหน้าเคร่งขรึม
พอใจเม้มปากเล็กน้อย ใช่...เธอไม่ควรขัดคำสั่งเขา เขาสั่งอะไรเธอก็ต้องทำตาม ไม่อย่างนั้นเขาก็จะลงโทษอย่างเอาแต่แต่ใจกับเธออีก
พอใจกลับถึงบ้านตอนสามทุ่ม เธอไม่หิว ไม่อยากกินอะไรสักอย่าง เมื่อเดินเข้าไปในบ้าน พอใจจึงเดินขึ้นบันไดตรงไปยังห้องของตน ในตอนที่เดินผ่านประตูห้องของอากันย์ พอใจมองแล้วถอนหายใจ ป่านนี้เขาคงกำลังมีความสุขอยู่กับคนที่คู่ควร เธอก็แค่หลานสาวนอกไส้ เป็นคนในโลกลวงที่เขามีไว้เพื่อบำเรอสวาท ส่วนคนในโลกจริงของเขาไม่ใช่เธอ
พอใจอาบน้ำและเปลี่ยนเป็นชุดนอนก
