อย่าดื้อนะนังหนู 9

942 Words

กะเพราแอบมองข้างในห้องทำงานของคุณภัทรจากประตูทางเชื่อมเข้าบ้าน เพราะเขาดึงม่านปิดไม่สนิท มันมีรอยแยกเล็ก ๆ กลางบานประตูพอดี เด็กสาวโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ เธอเห็นภาพในมุมแคบ แต่ก็เป็นจุดที่เห็นนางแบบสาวชัดเจนพอดี ดวงตาของกะเพราเบิกกว้างเมื่อเห็นว่า นางแบบสาวไม่สวมเสื้อผ้าสักชิ้น เธอสวมเพียงรองเท้าคัทชูส้นเข็มสีแดง เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาสีเบจ สะโพกผายกลมกลึงนั้นสวยรับพอดีกับเอวคอดกิ่ว พุ่มทรวงของเธอใหญ่โตเท่าผลส้มโอในสวน กะเพราอดไม่ได้ที่จะใช้สองมือมาจับของตัวเองด้วยความรู้สึกด้อยกว่า เด็กสาวทำปากยื่น นึกอิจฉานางแบบของคุณภัทร ใบหน้าของนางแบบสาวไม่ได้แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางใด ยกเว้นปากที่เคลือบไว้ด้วยลิปสติกที่แดงสด ผมยาวเป็นลอนใหญ่คลอเคลียบ่าทำให้เธอดูเซ็กซี่เย้ายวน นางแบบสาวนั่งหลังตรง พาดแขนสองข้างไปบนพนักโซฟา เธอมองตรงไปที่คุณภัทรด้วยสายตาเชิญชวนเซ็กซี่ แต่เพราะคุณภัทรยืนวาดภาพโดยหันหล

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD