มือหนากำโทรศัพท์แน่นก่อนริมฝีปากจะขบกัดจนเลือดซิบ เกมนี้เขาแพ้แล้วจริงๆ เขาไม่ควรปล่อยเธอไปเลยคลาดสายตาเพียงนิดเขาก็ไม่สามารถจับต้องเธอได้อีกต่อไป
“หึ ก็ทำตัวเองทั้งนั้น”
ริมฝีปากคล้ำเพราะสูบบุหรี่จัดพึมพำกับตัวเองเบาๆ มือหนาหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาจรดริมฝีปากก่อนจะดื่มรวดเดียว
จิตใจล่องลอยอยู่ในห้วงคำนึงของตัวเองสักพักแค่เพียงนิดเดียวเท่านั้น ขอแค่มีเธอในความฝันเขาก็ไม่อยากตื่นขึ้นมายอมรับความจริงแต่เพราะภาระหน้าที่ที่ต้องทำแม้อยากจะจมดิ่งกับตัวเองนับพันครั้งยังทำไม่ได้
อีกไม่นานไอ้ต้าร์มันคงรู้แล้วว่าทุกอย่างมีเขาอยู่เบื้องหลัง แต่แล้วยังไงล่ะมันอยากทำอะไรก็เชิญตอนนี้เขาไม่มีแรงที่อยากจะต่อกรอะไรกับมันแล้ววันนี้นอกจากจะแพ้เขายังปวดใจมากที่สุดด้วย
กับพินอินมันมีทั้งความจริงและเรื่องหลอกลวงเราเป็นเพื่อนสมัยมัธยมกันจริงๆ เขาเป็นคนโดดเด่นไม่ว่าจะทำอะไรก็มีแต่คนจับตามองมีเพียงเธอที่ไม่เคยมอง
