Chapter : 12

1991 Words

12 “พ่อมึงตาย...ไอ้แม่เย็บ” ใบหน้าเต้าหู้ขาวกับริมฝีเล็ก ๆ และคำพูดคำจาที่ทั้งรุนแรงและหยาบคายผิดกับรูปลักษณ์ พิมพ์ไม่ยั้งปากเลยแม้แต่น้อย ในสายตาของเซียนและองศา ตอนนี้เธอไม่ต่างจากชิวาวา... “ใช่ พ่อกูตายแล้ว...” มีญ่าแอบประชดประชันเบา ๆ นั่นยิ่งเป็นการเทน้ำมันลงในกองไฟ “ไอ้สัส ไอ้เหี้ย ไอ้พวกส้นตีน...” ทุกคำด่าที่จะสันหาได้หลุดออกมาจากปากของพิมพ์จนกระทั่งเธอเริ่มเหนื่อยหอบ ทุกคนรับฟังเธอจนแก้วหูแทบแตกและทำได้แค่ยิ้มเจื่อน ไม่มีใครแน่ใจว่าเธอหงุดหงิดในเรื่องอะไร อย่างไรก็ตาม มีญ่าและองศารู้สึกผิดที่มีอะไรกันในค่ำคืนก่อนวันพรีเซนต์งานวันนี้ นั่นคงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อารมณ์ของพิมพ์เป็นแบบนี้ ทางด้านเซียนที่ได้รู้ว่าสองคนนี้ได้กันไม่ได้ตกใจหรืออะไรนัก เพราะเขาเห็นแล้วตั้งแต่เมื่อวานว่าองศาแอบเก็บเสื้อผ้าเอาไว้ใต้โซฟา จึงคาดคิดไว้แล้วว่าทั้งคู่จะต้องมีซัมติงกัน อย่างไรก็ตาม เขาปิดปากแ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD