เมษากลับมาอยู่ที่บ้านทำให้ย่าจ๋ามีเพื่อนคุยเพิ่ม เมษาปรับตัวดีขึ้นเยอะ อ่อนข้อลงมาก รู้จักฟังความเห็นฟังคำสั่งสอนของย่าจ๋า ไม่มีพ่อคอยให้ท้ายในเรื่องผิด ๆ ทำให้เมษารู้ว่าย่าจ๋าน่ะยุติธรรมที่สุดแล้ว หนี้ที่เมษาไปกู้ยืมมาย่าจ๋าใช้คืนให้เจ้าหนี้หมดทุกบาท ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดีค่ะ ฉันมีความสุขดี ก็มีคิดถึงเฮียขุนบ้างในยามที่อยู่คนเดียว จริงอยู่ที่ว่าผู้ชายคนแรกลืมไม่ได้ง่าย ๆ สำหรับฉันคือใช่ แต่อีกเหตุผลก็...
"ไหวไหมมีน เมย์ว่าเราไปหาหมอกันดีไหม" ฉันกำลังมีอาการเท้าบวม และเมษากำลังเป็นห่วง เธอกังวลจนเกินเหตุ เนื่องจากค้นกูลเกิลในนั้นบอกอาจเกิดจากอาการครรภ์เป็นพิษ
ใช่ค่ะ ฉันท้อง วันนั้นฉันหลอกเฮียขุน กล้ามากใช่ไหมล่ะ ตอนนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเอาความกล้ามาจากไหน แต่ใครกันจะยอมทิ้งลูก ในเมื่อเฮียขุนสามารถหาคนอื่นมาทำลูกได้ ฉันก็เอาลูกมาเป็นของฉันคนเดียวก็จบ ฉันมั่นใจว่าฉันให้ความรัก
