บทที่ 49

2078 Words

"กรี๊ดดดด!!" พอหญิงสาวรู้สึกตื่นตัวจนเต็มที่แล้ว เธอก็รีบคว้าหาผ้าห่มหรืออะไรก็ได้ที่มันสามารถจะปิดบังร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอได้ "หนวกหูว่ะแล้วจะร้องทำไม" ชายหนุ่มลุกขึ้นมาแบบหัวเสีย ใช่แล้วผู้ชายคนนี้ก็คือกวินทร์นั่นเอง เขาออกมาจากออฟฟิศประมาณสองทุ่มกว่า ที่จริงเขานึกว่าเมษากลับบ้านไปกับไลยาแล้วก็เลยทำงานต่อ แต่พอเดินออกมาก็เจอเธอนอนอยู่ตรงม้าหินอ่อนที่ลานจอดรถ เขาก็เลยอุ้มขึ้นรถกลับมาที่บ้านด้วย ถ้าจะปล่อยให้นอนอยู่ในสภาพนั้นก็คงไม่ได้ เพราะเนื้อตัวของเธอสกปรกและมอมแมมมาก กวินทร์ก็เลยถอดเสื้อผ้าเธอออกแล้วเช็ดตัวให้ "ขะ.. คุณกวินทร์?!" หญิงสาวโล่งใจที่ผู้ชายคนนั้นคือกวินทร์ แสดงว่าที่เธอนอนอยู่ตอนนี้ก็คือห้องของเขางั้นเหรอ แสดงว่าเขาอุ้มเรากลับมาด้วย? หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงขึ้นทันที ที่รู้ว่าเขาเป็นคนพาเธอมาที่นี่ "ขอโทษค่ะฉันตกใจ ทำไมคุณไม่ปลุกฉันล่ะ" "ใครบอกว่าฉันไม่ปลุกเธอ คน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD