"ไปต่อที่อื่นกันไหม" เขากระซิบถามเธอเบาๆ เหมือนคนที่กำลังต้องการสิ่งนั้นมาก
"ไหนคุณบอกว่างานกำลังยุ่งไงคะ ฉันไม่กวนแล้ว" หญิงสาวกำลังจะลุกขึ้นจากตักแต่อีกฝ่ายไม่ยอมปล่อย มือหนาดึงร่างบางเข้ามากอดไว้อีกครั้ง
"ไม่ทันแล้วมั้ง"
"คุณยังไม่หิวข้าวเหรอ"
"หิวอย่างอื่นมากกว่า" ไลยาพยายามจะชวนเขาคุยไปเรื่องอื่น แต่ภาคินทร์ก็ยังวนกลับมาที่เรื่องเดิม
หญิงสาวได้แต่คิดว่าทำไมวันนี้เขาถึงมาแปลก เคยจิกกัดเธออยู่ทุกวัน
ก๊อก ก๊อก
"ท่านรองคะ"
"เข้ามาค่ะ" ไลยารีบตะโกนตอบคนที่มาเคาะประตูทันที เพราะเธอคิดว่าเขาคงจะปล่อยออกถ้ามีใครเข้ามาในห้อง..แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลย พอคนตัวเล็กกำลังจะลุกขึ้นมือหนากลับดึงเข้ามากอดไว้ต่อหน้าเลขาที่เปิดประตูเข้ามา
"อุ๊ย" ลูกเกดเข้ามาเห็นภาพที่ทั้งสองกำลังนั่งกอดกันอยู่ถึงกับตกใจไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไงดี
"มีอะไรสำคัญไหม.."
"ขะ...คือ.."
"ถ้าไม่สำคัญเก็บไว้ก่อนแล้วค
