"คุณสัญญามาก่อนค่ะว่า.. คุณจะไม่โกรธ ไม่โวยวาย ไม่อารมณ์ร้อน และไม่วู่วาม คุณต้องฟังที่ฉันพูดให้จบก่อนถ้าไม่งั้นฉันจะไม่พูดต่อ"
ตอนนี้ชายหนุ่มเริ่ม สงสัยแล้วว่าเธอจะพูดเรื่องอะไรกันแน่ "ได้ แต่ว่า.."
"แต่อะไรคะ"
"คุณห้ามบอกว่าคุณชอบไอ้กวินทร์" เพราะเขากลัวว่าจะกุมหัวใจของเธอไม่ได้ คู่ต่อสู้ก็น่ากลัวไม่ใช่ย่อย
"คุณจะบ้าเหรอฉันจะเอาเรื่องนั้นมาพูดทำไม ฉันกับคุณกวินทร์ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"
ชายหนุ่มแสยะยิ้มขึ้นมา เมื่อได้ยินจากปากเธอชัดๆ "ผมพร้อมแล้ว"
แล้วคนร่างสูงก็ลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับจับร่างบางของหญิงสาวให้หันหน้ามาหา แล้วเชยคางของเธอขึ้นมาเล็กน้อย
"เรื่องพ่อของคุณกับแม่ฉัน คุณเข้าใจผิดทั้งหมด ท่านทั้งสองไม่ได้มีอะไรกันเหมือนที่คุณคิดหรอก" หญิงสาวหยุดพูดเพื่อจะดูปฏิกิริยาของชายหนุ่มว่าจะเชื่อมากน้อยแค่ไหน
พอเขานิ่งเงียบฟังที่เธอพูดไลยาก็เลยพูดต่อ "ท่านเลี้ยงดูแม่และฉันจริง แต่ท
