หลังจากที่คุยกับเขาจบ สโนไวท์ก็กลับห้อง โดยไม่ตามหาข้าวหอมอีก
ก๊อก..ก๊อก.. แต่พอกลับมาไม่นานก็มีคนมาเคาะประตูห้อง
"กลับมาแล้วล่ะสิ โทรไปก็ไม่รับ" หญิงสาวพึมพำก่อนที่จะเปิดประตูห้อง "รุ่นพี่?"
"พี่มาเอาเสื้อผ้า"
สโนไวท์ขยับออกเพื่อให้เขามีทางเข้ามาในห้อง
"อยู่ในตู้ค่ะ"
ชายหนุ่มเดินไปตู้เสื้อผ้าแล้วเปิดหยิบเอากระเป๋าที่เธอเก็บไว้แล้วออกมาจากตู้
"ดูแลตัวเองด้วยนะ"
"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ"
"พี่ไปล่ะ"
"เชิญ"
เทวินมองเธอตั้งแต่เข้ามาในห้อง แต่เธอก็ไม่มองเขาเลย คงอยากให้เขารีบไปให้ไกลๆ
พอประตูปิดลง เสียงสะอื้นของหญิงสาวที่อยู่ในนั้นก็ค่อยๆ ดังขึ้น พร้อมร่างที่ทรุดลงกับพื้น กฎคือห้ามรัก เพราะคำนี้แหละ ที่มันทำให้เธอต้องแสดงออกมาแบบนี้ ในเมื่อเขาตั้งกฎนี้ไว้แล้ว และเธอก็ยินยอมที่จะทำตามกฎ มันก็คงต้องจบลงแบบนี้
พอนึกขึ้นได้ว่าเขาคงลงไปถึงชั้นล่างแล้ว สโนไวท์รีบวิ่งมาที่ระเบียง เพื่อจะ
