"เดี๋ยวแม่ไปตักน้ำมาให้ก็ได้" ดวงใจเห็นว่าลูกสาวปฏิเสธก็เลยจะลุกไปตักน้ำมาให้แขกแทน
"ไม่ต้องหรอกแม่ ข้าวไปตักเองก็ได้" แล้วข้าวหอมก็เดินไปตักน้ำที่ตุ่มมาส่งให้เทวา
"เดี๋ยวนะเมื่อกี้คุณเอาน้ำที่ไหนมาให้ผมกิน" ด้วยความที่เผ็ดมากเขาก็เลยกินน้ำเข้าไปก่อน
"ก็น้ำในตุ่มนั่นไง" ข้าวหอมชี้ไปที่ตุ่มดินเผาเล็กๆ ที่มีฝาปิด
"มันกินได้เหรอ"
"มันก็เป็นน้ำกินนี่แหละคุณ ถ้าเราใส่ตุ่ม น้ำจะเย็นชื่นใจไม่ต้องใส่น้ำแข็ง" คนที่ตอบก็คือแม่
"ครับ" หวังว่าคงไม่เอาชีวิตมาทิ้งที่นี่นะ
พอทานข้าวเสร็จสาธิตพ่อของข้าวหอมก็ลงไปไถนารอลูกสาวกับภรรยา
คนในปัจจุบันส่วนมากจะจ้างรถไถนาและจ้างคนหว่านข้าว หรือแม้แต่ดูแลรักษาต้นข้าวก็ใช้เงินว่าจ้าง แต่ครอบครัวนี้ยังถือวัฒนธรรมแบบเดิมอยู่ คือดำด้วยมือ เพราะการดำนามันจะทำให้ได้ข้าวเยอะกว่า และต้นข้าวก็จะสวยไม่ต้องพึ่งสารเคมี
"เธอจะไปไหน"
"ก็ลงไปช่วยพ่อทำนาน่ะสิ"
"??"
