"หยุดนะคุณเทวา ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของคุณนะ"
จากประโยคแรกที่เทวากำลังจะหยุดตามคำที่เธอบอก แต่พอมีประโยคหลังตามมาใจเทวาก็ฮึดขึ้นอีก
"ไม่ใช่เพื่อนเล่น..แต่เล่นเพื่อนได้ใช่ไหม"
"กรี๊ด ถอยไปนะ!"
"ข้างในเขาจะฆ่ากันไหมคะ"
"คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้งครับ" กุ้งนางและก้าวหน้าได้แต่ยืนลุ้นอยู่หน้าประตู ว่างานนี้จะมีเลือดสาดไหม
ในห้อง..
"ก็ได้ถ้างั้นฉันไปล่ะ" จากที่เดินมุ่งตรงเข้าไปหาข้าวหอม เทวาก็เดินเลี่ยงออกแล้วเปิดประตู
"นี่! คุณกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" จะเดินตามไปก็ไม่ได้เพราะกระโปรงยังอยู่ในสภาพเดิม
"หึหึ กลับก็กลัวสิ"
"มีอะไรกันหรือเปล่าครับ" ก้าวหน้าเห็นเทวาขำออกมาจากในห้อง ส่วนกุ้งนางชะโงกหน้าเข้าไปมองคนที่อยู่ในนั้น
"ว้ายย น้องข้าว"
"อะไรครับ" ก้าวหน้าที่กำลังจะเดินตามเทวินพอได้ยินเสียงร้องของกุ้งนางก็รีบเดินมาที่ห้อง
"คุณเก้าอย่าเข้ามาค่ะ" กุ้งนางรีบปิดประตูไว้ "ทำไมเราถึงอยู่
