พอเห็นสายตาพ่อและแม่ของเธอ เทวาก็พอจะเดาออกแล้วว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
"ผมเดินทางมาเหนื่อยขอพักก่อนได้ไหมครับ"
"เออ.." ดวงใจหันมองไปดูหน้าสามีเล็กน้อย
"ถ้างั้นก็ไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน"
"ขอบคุณครับ" เทวาไม่รอช้ารีบตรงไปที่ห้องของเธอ
อึบ! จังหวะที่เขาเข้ามาในห้อง คนที่อยู่ด้านในกำลังจะออกไป แต่เทวาคว้าตัวไว้ได้ทัน แล้วเขาก็ปิดประตูล็อกไว้
"ปล่อย"
นอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขายังคว้าตัวเธอเข้ามากอด
"ปล่อย!" ข้าวหอมยังคงพยายามผลักเขา แต่เทวาก็ยิ่งกอดแน่นขึ้น "ฉันอึดอัด"
ได้ยินแบบนี้เขาถึงค่อยๆ คลายวงแขนออกเล็กน้อย พอให้เธอหายใจได้สะดวก
"มาถึงนานหรือยัง"
"คุณตามมาทำไม"
"เมียพาลูกหนีมาใครจะไม่ตามล่ะ"
"คุณ!" ข้าวหอมยื่นมือขึ้นมาปิดปากเขาไว้ เพราะพ่อกับแม่ยังไม่รู้เรื่องนี้
"พรุ่งนี้เราจะคุยกับพวกท่าน"
"คุยอะไรคะ"
"คุยเรื่องนี้แหละ"
"ถ้าคุณยังไม่แน่ใจฉันขอร้องอย่าพูด"
"ทำไม
