บทที่ 20

1298 Words

"วิน" วิชุดาคิดว่ามาที่นี่อาจจะเจอเทวิน เพราะถ้าไปหาเขาที่ห้องเรียน กลัวว่าจะอายเพื่อนเปล่าๆ ระหว่างที่มาหาเทวินแต่ไม่เจอเขาอยู่ห้องนี้ เธอก็บีบน้ำตาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากแสตมป์เพื่อนรักของเทวิน อย่างเช่นวันนี้แสตมป์ยอมเปิดประตูให้ "คุยกันไปนะ" เทวินมองตามเพื่อน แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร พอแสตมป์ออกไปแล้ววิชุดาก็ล็อกประตูห้อง "วิรักวิน วิไม่ยอมเสียวินไปเด็ดขาด" "เธอก็รู้ว่าเรารักใครไม่เป็นหรอก" "วิรู้ว่าวินรักใครไม่เป็น เด็กคนนั้นวินก็แค่หลอกใช้งานใช่ไหมล่ะ" "เรื่องของเรามันจบแล้ว" "ใช่สิวินเจอผู้หญิงคนใหม่ที่จะใช้งานได้แล้วนี่ วิก็เลยไม่มีประโยชน์" "วิชุดา" อย่างที่รู้กันอยู่เขายอมเป็นคนเลวถ้าใครจะมองแบบนั้น ขอแค่ให้ได้ความเชื่อถือของบริษัทปู่กลับมา "วินก็รู้ว่าวิไม่แคร์ วิยอมอยู่ข้างๆ วิน" ระหว่างที่เป็นแฟนกัน วิชุดาก็ไม่เคยได้รับความรักจากเทวินเลย แต่วิชุดาคิดว่าสักวันหนึ่งคงได้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD