"อืมม" ข้าวหอมรีบปล่อยจากที่กัดเขาอยู่ทันทีเมื่อถูกบีบจมูก
"จะกัดให้ขาดเลยหรือไง"
"นายเองไม่ใช่เหรอให้ฉันกัด"
"ให้กัดแค่นิดเดียวไม่ใช่ให้กัดขนาดนี้ เห็นไหมเนี่ยเป็นรอยเลย" มือหนาลูบร่องรอยที่ถูกเธอกัดเพื่อบรรเทาความเจ็บ
"สมน้ำหน้า"
"ทำอะไรกันอยู่ เรียกพ่อมากินข้าวเร็ว" เสียงแม่ดังขัดจังหวะมาพอดี
ข้าวหอมจ้องเขาเล็กน้อยก่อนที่จะสะบัดใบหน้าใส่แล้วเดินลงไปตามพ่อมากินข้าว
"หึหึ" มือยังคงลูบร่องรอยที่ถูกเธอกัดแต่ใบหน้านั้นแอบยิ้มตาม ผู้หญิงธรรมดาทำไมถึงทำให้เขาสนใจได้
"ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น มาทานข้าวเร็ว"
"ครับ" เทวาเดินไปล้างมือแล้วก็ไปนั่งรอข้างแม่ของเธอ
"วันนี้แม่เตรียมอาหารที่คิดว่าเราคงจะกินได้มาด้วย"
"เขากินได้ทุกอย่างนั่นแหละแม่" ลูกสาวกลับมาทันได้ยินแม่พูดเอาใจเขาพอดี
"แล้วพ่อล่ะ"
"พ่อกำลังตามขึ้นมาค่ะ" ขณะที่พูดสายตานั้นมองไปเห็นเขากำลังตบพื้นเบาๆ เพื่อเรียกให้เธอไปนั่งใกล
