"อาแอล" เสียงใสแสดงความดีใจเมื่อหันไปมองหน้าต่างบานใหญ่เห็นรถที่คุ้นตาขับแล่นเข้ามาภายในเขตรั้วบ้าน เพลงวิ่งออกไปด้วยความคิดถึงด้วยไม่ได้เจอกันมาร่วมเดือน
"น้องเพลงอย่าวิ่ง" เพลงวิ่งไปได้เพียงสามก้าวก็ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อเสียงดุขึงของคริสต์ที่ถือจานองุ่นปอกเปลือกเข้ามาเอ่ยยับยั้ง
"พี่คริสต์อย่าดุสิ เพลงแค่ลืม" เพลงว่า มองคริสต์ตาคว่ำ
"น้องเพลงก็อย่าลืมสิ เดี๋ยวหัวใจน้องเพลงทำงานหนัก หัวใจจะเต้นผิดจังหวะ มาตรวจชีพจรเลยมา" คริสต์วางจานองุ่นลงบนโต๊ะ จะทำการตรวจวัดอัตราการเต้นของชีพจรให้เพลง
"ไม่ตรวจ พี่คริสต์ก็พูดแต่แบบเนี่ย เพลงเบื่อจะฟังแล้ว" ว่าแล้วก็เดินกระทืบเท้าตะบึงตะบอนออกไปหาแอล
"ถึงน้องเพลงจะเบื่อ พี่คริสต์ก็ต้องพูด น้องเพลงดื้ออีกแล้วนะ พอจะหายก็ดื้อ" คริสต์ว่าตามหลัง เพลงหยุดเดินหันหน้ากลับมามองคริสต์ตาขวางอย่างคนเจ้าแง่แสนงอน และสะบัดหน้าเชิดเดินออกไปหาแอล
"อาแอล" รอยยิ้มสด
