"เพลงไม่เปลี่ยนใจแน่นะที่จะไม่เอาชาโคลกลับไปอยู่ด้วย" ภีมถามลูกสาวที่ตัดสินใจไม่เอาเจ้าชาโคลกลับกรุงเทพฯ ทั้งที่เขาติดต่อสถานที่สำหรับฝากเลี้ยงไว้แล้ว
"ไม่เปลี่ยนใจค่ะ ชาโคลอยู่ที่นี่จะได้มีเพื่อนม้า ชาโคลคงไม่อยากจากเพื่อนไป แล้วที่นี่ก็มีที่กว้างๆ ให้ชาโคลวิ่ง ถึงโรงเรียนขี่ม้าที่เพลงเรียนจะกว้าง แต่ที่นี่ก็กว้างกว่าตั้งเยอะ ชาโคลต้องมีความสุขมากกว่า แล้วถ้าชาโคลอยู่ที่นี่เพลงก็จะได้มาหาปู่เดล ย่าเอวา ลุงศิรา ลุงธารา ป้านีรา อาวรา แล้วก็อานาราบ่อยๆ แค่เพลงบอกว่าคิดถึงชาโคล คุณพ่อก็จะพาเพลงมาหาชาโคลที่นี่ไงคะ" ทุกคนเป็นอันเข้าใจเหตุผลของเพลง โดยเหตุผลหลักก็เพื่อจะได้มาที่นี่บ่อยๆ โดยใช้เจ้าชาโคลเป็นข้ออ้าง เพราะที่นี่มีกิจกรรมให้ทำมากมายอย่างไม่รู้เบื่อ
"ลุงจะดูแลชาโคลของเพลงเป็นอย่างดีเลยครับ" ศิราให้คำมั่นกับหลานสาวเสียงหนักแน่น
"ถ้าไม่มีใครว่างพามา เพลงโทรบอกย่าเลยนะคะ ย่าจะให้ลุงศิ
