ตอนที่ 121 สู่ขอเมียจ๋า

2589 Words

"ฮืออออ...ไหนบอกเจ็บหน่อยเดียวไง" น้ำตาใสไหลรินออกมาจากหางตา เต้หยุดการเคลื่อนไหวลงชั่วขณะ โน้มใบหน้าลงจูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน "เดี๋ยวก็หายเจ็บนะจ๊ะเมียจ๋า" เสียงทุ้มปลอบประโลม ริมฝีปากร้อนผ่าวไล่จุมพิตลงมาตามซอกคอหอมกรุ่น วนไปหาใบหูขาวสะอาดแล้วขบเม้มเบาๆ นุ่มนวล เลื่อนไล้ลงไปหาเนินเนื้ออวบอิ่ม โลมเลียยอดทับทิมสีหวานสลับซ้ายขวาทั้งสองข้างอย่างถ้วนทั่ว จนกระทั้งเสียงครางหวานดังขึ้น ความชุ่มฉ่ำจากส่วนอ่อนไหวกลั่นตัวออกมาอีกครา บ่งบอกว่าบัดนี้ความเจ็บปวดของเธอถูกความเสียวซ่านเข้าแทนที่ "พี่เต้ มีนอึดอัด" คนตัวใหญ่ช้อนขาขาวทั้งสองข้างขึ้นไว้บนแขนแกร่ง แยกขาเรียวออกให้กว้างกว่าเดิม ก่อนจะถอดถอนแก่นกายออกช้าๆ จนถึงครึ่งทางแล้วตอกอัดเข้าไปใหม่ ทำซ้ำอยู่อย่างนั้นจนกระทั้งความแข็งขึงครูดกับเนื้อนุ่มด้านใน สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างไหลลื่น เขาจึงค่อยๆ เร่งจังหวะให้เร็วแรงขึ้น "ยังเจ็บอยู่ไหมเมีย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD