เมริสาตัดสินใจปฏิเสธฟรานเชสโก้อีกครั้ง เพราะไม่อยากจะให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ กับใคร หากเขายินดีจะรอเธอ จนถึงวันที่เธอพร้อม บางทีคน ๆ อาจเป็นผู้ชายใจดีและน่ารักคนนี้ก็ได้
"ขอเวลาหน่อยนะ...ฟรานเชสโก้"
“อา....”
ชายหนุ่มนั่งที่โต๊ะตรงมุมห้องมานานหลายนาที โดยนั่งนิ่ง ๆ ไม่ไหวติง แม้แต่เสียงลมหายใจของเขาก็ยังแผ่วเบา ไร้ความรู้สึก สายตาคมดุที่เจือความเศร้าบาง ๆ จ้องมองสิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ แหวนวงนั้นและล็อกเก็ตที่ถูกส่งมาถึงเขาเมื่อช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา คนส่งไม่ได้ลงชื่อไว้ แต่มันถูกส่งมาจากชนบทแห่งหนึ่งในซีเอนา แคว้นทัสกานี
ไคล์เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง ด้วยการหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมาจ้องใกล้ๆ เขาเพิ่งเจอมันเมื่อไม่นานมานี้เอง พร้อมกับเสื้อโค้ตที่มีสมุดไดอารี่ของมารดาในกระเป๋าเสื้อด้านใน เขาอ่านชีวิตของมารดาทุกบรรทัดแล้ว ตามที่หญิงสาวผู้นั้นปรารถนา
เขาเชื่อว่าเธอต้องการให้เขาได้รู้จักกับความรัก
