"แกจะร้องไห้หาพระแสงอะไรกัลยา หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" พอวางสายไปจากสามีแล้ว น้ำตาของเธอก็ไหลไม่หยุด
หญิงสาวเปิดดูรูป ที่นักสืบส่งมาให้อีกครั้ง เธอเข้าใจผิดเหรอว่าคนที่สันติสนใจคือน้ำใจ แต่ที่ไหนได้คือผู้หญิงข้างบ้านเขานั่นเอง
ทำไมกัลยาจะไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ เธอไปที่บ้านของเขาก็หลายครั้ง แล้วผู้หญิงคนนี้ก็มาวนเวียนกับสามีของเธอตลอด แต่กัลยาไม่อยากเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับเด็กข้างบ้านแบบนั้น
ก๊อก ก๊อก
"เข้ามา"
"คุณกัลยาเรียกผมมามีอะไรครับ"
คนเดียวที่กัลยาพูดแบบเปิดอกได้ก็คืออิฐ เธอดีใจที่ครั้งหนึ่งตัดสินใจรับอุปการะเด็กคนนี้ ถึงแม้ว่าอายุของทั้งสองไม่ได้ต่างกันมาก แต่เธอก็เห็นเขาเป็นเด็กในสายตาอยู่ดี
"บอกทนายทำเรื่องหย่า"
"อะไรนะครับ"
"พี่ตัดสินใจแล้ว พี่มันโง่เองที่คิดว่าเขาคงไม่ชอบแม่พี่ แต่ที่ไหนได้.."
"ทำไมครับ" อิฐมองดูโทรศัพท์ที่กัลยาเพิ่งจะวางลง เขาหยิบมันมาเปิดแล้วเลื่อนดู
