"ผมจะรอรับคุณไปด้วยนะ" คริสยังพยายามตะโกนตามหลังเธอเข้าไป
"คุณจะรอรับฉันทำไม แค่บริษัทฉันไปเองได้"
"แต่คุณไม่มีรถ" เขามองเข้าไปในบ้านของเธอดูโล่งๆ
"ฉันไม่เคยมีรถค่ะ แต่ฉันก็อยู่มาได้จนทุกวันนี้นี่"
"เอ่อ..ครับ"
คฑาต้องกลับมาส่งคริสก่อนและเขาก็ต้องรีบไปเคลียร์งานที่บริษัท เพื่อจะรีบกลับมารอง้อเมียต่อ
ส่วนคริสมาถึงคอนโด ก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
[บริษัท]
"ทำไมวันนี้คริสมาสายล่ะคะ.. แต่คริสมาสายก็ไม่แปลกหรอกเพราะเป็นเจ้าของบริษัท กับอีกคนนี่สิคะป่านนี้ยังไม่เห็นมาเลย" คนที่ทับทิมหมายถึงก็คือรรินธร
"ผู้จัดการมีอะไรทำก็ไปทำเถอะครับ"
"ผู้จัดการ?" ทับทิมถึงกับทวนคำพูด ถ้าไม่อยู่ต่อหน้าลูกค้าหรืออยู่ในที่ประชุมเขาจะไม่เรียกเธอห่างเหินแบบนี้ แต่ที่นี่ไม่มีใคร ทำไมเขาถึงใช้คำนี้กับเธอ
"ผมขอทำงาน" ชายหนุ่มเห็นว่าเธอเหมือนจะพูดไม่รู้เรื่องเลยทวนคำพูดของตัวเองให้ฟังใหม่
"ค่ะ" ทับทิมรีบ
