ติ๊ก! เสียงข้อความไลน์ดังขึ้นที่เครื่องของอิฐ ใช่แล้วมันเป็นไลน์กลุ่มของเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน
หางตาน้ำใจแอบมองดูว่าเขามีธุระอะไรนักหนา เห็นพิมพ์คุยในไลน์ตั้งแต่ที่เธอกลับมาแล้ว จนตอนนี้อาบน้ำเสร็จก็ยังคุยไม่จบ
กว่าอิฐจะละสายตาออกจากโทรศัพท์ มองไปอีกทีเธอก็ปูผ้านอนที่พื้นข้างล่างและหลับไปแล้ว
เขามัวคุยกับเพื่อนเรื่องงานเลี้ยงรุ่นในวันพรุ่งนี้
เช้าวันต่อมา..
เมื่อคืนนี้เรานอนอยู่ข้างล่างไม่ใช่เหรอ? แล้วนี่เรามานอนบนเตียงได้ยังไง ..น้ำใจตื่นขึ้นมาด้วยความงง แต่พอคิดถึงคืนก่อนที่เขาอุ้มเธอขึ้นมาบนเตียง ต้องเป็นเขาแน่ที่อุ้มขึ้นมา..โอปป้า..กรี๊ดด (แค่กรี๊ดอยู่ในใจ) พอคิดขึ้นได้ว่าถ้าเป็นเขาที่อุ้มขึ้นมาแล้วเธอจะปลอดภัยไหม?
น้ำใจรีบเปิดดูสิ่งที่เธอหวงแหนที่สุดว่ามีอะไรผิดปกติไหม
แกร็ก~
"??" คนที่เช็ดผมแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำถึงกับสตั้นเมื่อมองมาที่เตียง
"คุณ!?" เธอก็ตกใจ
