วางกาแฟไว้บนโต๊ะทำงานแล้วรรินธรก็ออกมา เธอไม่รู้หรอกว่าคริสคุยสายอยู่กับใคร แต่ที่รู้ก็คือมีคนโทรมาชวนไปกินข้าว และเขาก็พยายามจะปฏิเสธโดยการเอางานมาอ้าง ซึ่งงานแค่นี้เขาไม่จำเป็นต้องทำเองก็ได้
"ฉันอยากให้เธอรับงานโปรเจคของคุณกำจรไปเลยนะ" มันคือเสียงทับทิมที่พูดกับนุ่น และคงอยากให้ใครบางคนแถวนั้นได้ยิน ถึงได้ออกมาพูดกันนอกห้อง
"มันจะดีเหรอคะผู้จัดการ เดี๋ยวคนแถวนี้ก็ว่าให้ ขนาดทำให้นุ่นกระเด็นออกจากตำแหน่งก็ทำมาแล้วเลยค่ะ"
ประโยคนี้ชัวร์มากว่านุ่นต้องการว่าให้ใคร รรินธรที่กำลังอยากหาที่ระบายอยู่พอดีก็ได้หันกลับไป
"ถ้าจะพูดให้ฉันก็กรุณาบอกมาตรงๆ เถอะค่ะ มันเหมือนไม่ใจพอ"
"ฉันจะกล้าไปอาจเอื้อมว่าให้เธอได้เหรอ แค่นามบัตรใบเดียวก็สามารถเข้าทำงานได้โดยไม่ต้องสอบสัมภาษณ์ แถมไล่คนเก่าออกได้ด้วย"
"คุณก็เลยเล่นไม่ซื่อ โดยการเอา....ให้ฉันดื่มอย่างนั้นเหรอคะ" รรินธรพูดลากเสียงยาวและละไว้ในฐานที่
